Port Ellen is een distilleerderij in het gelijknamige plaatsje op het Schotse eiland Islay.
De distilleerderij werd opgericht door Alexander Ker Mackay kort voordat de accijnzen wet van 1824 de belasting op distillaten had gereduceerd naar een gematigd niveau ter bevordering van legale whisky productie.
Alle Islay distilleerderijen werden langs de kustlijn van het eiland gebouwd, omdat veel van de handel buiten het eiland lag. In 1826 werd een pier gebouwd die ook onder dorpsbewoners aan populariteit won waardoor de plaats Port Ellen uiteindelijk Bowmore als haven voorbij stevende.
Mackay raakte bankroet en werd na wat omzwervingen opgevolgd door John Ramsay (1814-92). Ramsay was een vernieuwer. Hij werd één van de pioniers op de exportmarkt naar de Verenigde Staten.
Toen Ramsay in 1892 overleed, bezat hij de parochiën van Kildalton en Oa. Hij bouwde huizen aan de Carnmore en Kildalton voor eigen gebruik, bezat veel kleine landhuizen en boerderijen en had veel gedaan om de kwaliteit van landbouw op het eiland te verbeteren.
De bedrijfsvoering werd voortgezet door mevrouw Ramsay tot haar dood in 1906 toen haar zoon kapitein Iain Ramsay van Kildalton (1875-1959) het bedrijf erfde. Het bedrijf ging een zware periode in; de beperkingen waarmee de whisky-industrie te kampen had tijdens WOI tot het invoerverbod in de VS als gevolg van de drooglegging. Kapitein Ramsay verkocht zijn eigendommen in 1920 aan de Port Ellen Distillery Co., eigendom van James Buchanan en John Dewar & Sons, die in 1925 fuseerden in Distillers Company. De distilleerderij werd, net als vele andere, tijdens de despressie in 1930 gesloten.
De daaropvolgende 36 jaar werd Port Ellen gebruikt als mouterij en opslagloods. Pas op 1 april 1967 werd het bedrijf heropend. Door de toenemende vraag van blenders naar de karakteristieke Islay whiskey's besloot de Distillers Company Port Ellen weer in bedrijf te brengen.
De heropende distilleerderij ving aan met vier ketels verwarmd door kolen. Maar al snel werden ze vervangen door olie en turf gestookte ketels. Het water werd uit de Leorin Lochs betrokken.
Koningin Elizabeth bezocht het bedrijf op 11 augustus 1980, waarvoor een gelegenheidsbotteling werd uitgebracht.
Toen het bedrijf in 1983 definitief haar poorten sloot was het eigendom van Diagio. Sinds de sluiting is het bedrijf steeds verder ontmanteld, de mouterij is nog altijd actief. De vraag naar Port Ellen whisky's is in de afgelopen jaren toegenomen en dat in combinatie met een schaars aanbod en slinkende voorraden resulteert in stevige prijzen.
