De hoofdpersoon van de serie is de journalist Guy Lefranc. Het eerste avontuur ‘Het sein staat op rood’ (La Grande Menace) werd op 21 mei 1952 in Kuifje in België en op 3 juli 1952 in Frankrijk gepubliceerd. Het verscheen in 1954 als album bij de Lombard Collectie.
De serie wordt tot op heden voortgezet en er zijn al meer dan anderhalf miljoen exemplaren verkocht.
Guy Lefranc neemt een jonge padvinder onder zijn hoede, zijn beschermeling Jeanjean (In de eerste vertaling Jan geheten). Verder werkt hij samen met commissaris Renard en als tegenstander heeft hij vaak de eeuwige slechterik van de serie, de mysterieuze Axel Borg.
Jacques Martin tekende alleen de eerste drie albums; Het sein staat op rood (La Grande Menace) 1954, De Vlammenzee (L’Ouragan de feu) 1961, en De Giftige Sneeuw (Le Mystère Borg) 1965, voordat hij zich uitsluitend aan het scenario wijdde en de tekeningen aan Bob de Moor overliet voor het vierde album; Het hol van de wolf (Le Repaire du loup) 1974 en vervolgens aan Gilles Chaillet voor de volgende negen albums.
Het ontstaan
Drie jaar na de creatie van de jonge Gallische slaaf Alex (Alix), met wie hij enorm succes genoot in het weekblad Kuifje, bezocht Jacques Martin in 1951 een vriend in de Vogezen. Hij zag hier de onvoltooide Urbès-spoortunnel in de Elzas waar de SS tijdens de oorlog onderdelen liet maken voor de motoren van de V1 / V2 en voor de straalmotoren van de Messerschmitt ME262. Er waren hele voorraden achtergelaten Duitse wapens, inclusief een V1-raket die klaar was om Parijs aan te vallen. Zo vat de auteur het plan op van een verhaal dat in de voetsporen treedt van de Duitse bezetting en het begin van de Koude Oorlog, en van het personage die Guy Lefranc zal gaan heten.
Jacques Martin zegt hierover, in 2002: “Ik presenteerde dit project aan het Journal de Tintin, waar ze erg verrast waren. Het leek helemaal niet op mijn Alex-serie! Maar ik stond erop om toch één verhaal te maken. Dit werd aanvaard op voorwaarde dat ik de karakters van Alex en Enak zou transponeren naar het huidige tijdperk, vandaar de creatie van Jeanjean. Om dezelfde reden is Lefranc blond, net als Alex. Ik was jong, ik gehoorzaamde de bevelen van mijn hoofdredacteur.”
Op 21 mei 1952 werd het eerste avontuur van Lefranc, Het sein staat op rood, in wekelijkse pagina's gepubliceerd.
Het succes was onmiddellijk. Hergé, erg onder de indruk van de grafische prestaties van Jacques Martin, vroeg hem om met hem samen te werken in de Hergé-studio's: de auteur van Alex gaf toe in november 1953.
Woede van Edgar P. Jacobs
De triomf van ‘Het sein staat op rood’ in 1952 ontstak de temperamentvolle Edgar P. Jacobs in grote woede tegen de redactie van het blad, en hij beschuldigde Jacques Martin ervan de stijl van Blake en Mortimer te hebben gestolen. Hij zou hem zelfs hebben uitgedaagd tot een duel, in een brief die hij aan hem richtte.
(Enkele jaren later, ten tijde van het verhaal ’De giftige sneeuw’ waarschijnlijk in 1964 tijdens de eerste publicatie ervan in het blad Kuifje, feliciteerde Edgar P. Jacobs hem met al zijn werk en bood hij zijn excuses aan, zeggend dat “het een grap was”).
In 1954 publiceerde Lombard het eerste album, zonder vermelding van Lefranc in de titel of enige indicatie van het begin van een serie. Het werd meteen een enorm verkoop-succes. Jacques Martin wilde net een project voor een nieuwe aflevering van Alex voor aan hoofdredacteur André Fernez voorstellen, toen deze vroeg om de Lefranc avonturen worden voort te zetten.
Het verhaal ‘De meester van het atoom’ was aanvankelijk bedacht door Jacques Martin als opvolger van ‘Het sein staat op rood’, maar werd, in conceptvorm, diep onder in een lade gestopt. Pas veel later (in 2006) werd het voltooid, met respect voor het oorspronkelijke scenario. Dit album past dan ook chronologisch tussen ‘Het sein staat op rood’ en ‘De vuurzee’.
Het tweede avontuur van Lefranc, De vuurzee, verscheen van oktober 1959 tot november 1960 in het blad Kuifje, voordat het in 1961 als album werd gepubliceerd door Lombard. Guy Lefranc had al een voorliefde voor Jeanjean, de jonge wees-padvinder die hij onder zijn hoede nam. In dit nieuwe avontuur ontdekt hij een deel van de familie van zijn beschermeling en de prachtige uitvinding die zij hebben ontwikkeld.
Jacques Martin schreef vervolgens het derde deel De giftige sneeuw, waarin Lefranc en Jeanjean zich in het wintersportoord Gardsten in Zwitserland bevinden tegenover hun vijand Axel Borg en zijn bacteriologische bom. Op Martin’s verzoek assisteerden zijn bevriende medewerkers van de Hergé-studio Roger Leloup en Bob de Moor hem bij de decors.
Dit deel, waarvan de publicatie op 21 april 1964 in het weekblad Kuifje begon, werd in 1965 als album uitgegeven door Casterman; en is het laatste album getekend door de auteur.
Jacques Martin ontmoette in 1965 uitgever Louis-Robert Casterman dankzij de tussenkomst van Hergé: De avonturen van Lefranc gingen vervolgens vanaf dat jaar verder bij Casterman en, een jaar later werd, ‘Het sein staat op rood’ opnieuw uitgegeven. Maar ‘De vuurzee’ werd pas in 1975 uitgebracht, met een nieuwe voorplaat.
Vervolgens vertrouwde Jacques Martin twee series albums toe aan twee verschillende teams: sommige bleven passen in het tijdvak van de jaren ’50 en de andere spelen zich af in het tijdperk van waarop ze zijn getekend.
Casterman wil én voor Lefranc én voor Alex één album per jaar uitgeven en Jacques Martin kan niet meer aan de vraag voldoen. Hij polste zijn jonge assistent Roger Leloup, die, aanvankelijk geïnteresseerd, uiteindelijk weigerde ten gunste van zijn eigen project. Leloup: ”Ik voelde me zeer vereerd door dit teken van vertrouwen, maar ik zei tegen mezelf dat als ik echt in staat zou zijn om zelf een serie te produceren, het beter zou zijn om mijn eigen personages te creëren. Indirect heeft het voorstel van Jacques Martin mij ertoe aangezet de studio's te verlaten om Yoko Tsuno te creëren."
Daarna stelde Martin hetzelfde voor aan zijn vriend Bob de Moor, die het onmiddellijk met enthousiasme aanvaardde. Bij Studio Hergé werkten ze daarom samen aan de creatie van Het hol van de wolf. Martin dacht er zelfs aan om Bob de Moor te behouden om de serie voort te zetten, maar Hergé weigerde een van zijn medewerkers buiten zijn studio te laten werken.
De auteur zocht vervolgens halverwege de jaren zeventig een andere tekenaar en vond Gilles Chaillet.
Deze jongeman had een testpagina gemaakt die hij had gestuurd naar Claude Moliterni, redacteur bij Dargaud. Deze ging er vervolgens mee naar het kantoor van Casterman en zei dat hij de pagina had gevonden tijdens het opruimen originele platen van Jacques Martin bij Dargaud. De redacteuren van Casterman bekeken de pagina en vroegen zich af van welk album deze afkomstig zou kunnen zijn, waarna Claude Moliterni toegaf dat het het werk was van Gilles Chaillet. De uitgevers besloten daarom het naar Jacques Martin te sturen.
Gilles Chaille verteld wat er gebeurde toen hij bij Jacques Martin langs ging: “Hij had mijn proefpagina in zijn hand, met rode correctiestreken erop. Hij zei tegen mij: 'Je tekent niet zo goed, maar wat verrassend is, is dat je mijn wereld tekent alsof ik degene ben die hem bedacht. Als je akkoord gaat met correctie, geef ik je de eerste pagina's van een scenario van Lefranc, en als het me bevalt, maken we samen een album. Dus zo begonnen we met De poorten van de hel.’
Tegelijkertijd creëerde Chaillet in 1980 zijn eigen Vasco-serie zonder Lefranc in de steek te laten, maar eind in de jaren negentig moest hij uiteindelijk de serie terzijde schuiven vanwege de overdaad aan werk. Jacques Martin voelde grote teleurstelling aan het einde van hun samenwerking in 1997.
Uitgeverij Casterman zet nog steeds de serie voort met wisselende teams van tekenaars en scenarioschrijvers.
Lijst van albums van Lefranc:
1 Het sein staat op rood (La Grande Menace), Jacques Martin, 1954
2 De vlammenzee (L’Ouragan de feu), Jacques Martin, 1961
3 De giftige sneeuw (Le Mystère Borg), Jacques Martin,1965
4 Het hol van de wolf (Le Repaire du loup), scenario Jacques Martin, tekeningen Bob de Moor, 1974
5 De poorten van de hel (Les Portes de l'enfer), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet, 1978
6 Operatie Thor (Opération Thor), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet, 1979
7 De oase (L’Oasis), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet,1981
8 Het absolute wapen (L’Arme absolue), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet, 1982
9 De crypte (La Crypte), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet,1984
10 De apocalyps (L’Apocalypse), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet, 1987
11 Het doelwit (La Cible), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet, 1989
12 De camarilla (La Camarilla), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet, 1997
13 De diefstal van de spirit (Le Vol du Spirit), scenario Jacques Martin, tekeningen Gilles Chaillet, 1998
14 De colonne (La Colonne), scenario Jacques Martin, tekeningen Christophe Simon, 2001
15 El Paradisio (El Paradisio), scenario Jacques Martin, tekeningen Christophe Simon, 2002
16 Het ultimatum (L’Ultimatum), scenario Jacques Martin, tekeningen Francis Carin, 2004
17 De meester van het atoom (Le Maître de l'atome), scenario Jacques Martin en Michel Jacquemart , tekeningen André Taymans & Erwin Drèze, 2006
18 De blauwe mummie (La Momie bleue), scenario Patrick Weber, tekeningen Francis Carin, 2007
19 Londen in gevaar (Londres en péril), scenario André Taymans & Alain De Kuyssche, tekeningen André Taymans & Erwin Drèze, 2008
20 Zwarte kerst (Noël noir), scenario Michel Jacquemart, tekeningen Régric, 2009
21 De vervloeking (Le Châtiment), scenario Patrick Delperdange, tekeningen André Taymans, Erwin Drèze & Raphaël Schierer, 2010
22 De kinderen van de bunker (Les Enfants du bunker), scenario Michel Jacquemart, tekeningen Alain Maury, 2011
23 De eeuwige shogun (L'Éternel Shogun), scenario Thierry Robberecht, tekeningen Régric, 2012
24 Het geheim van Stalin (L'Enfant Staline), scenario Thierry Robberecht, tekeningen Régric, 2013
25 Cuba Libre (Cuba libre), scenario Roger Seiter, tekeningen Régric, 2014
26 Operatie Antarctica (Mission Antarctique), scenario François Corteggiani, tekeningen Christophe Alvès, 2015
27 De vogelman (L’Homme-oiseau), scenario Roger Seiter, tekeningen Régric, 2016
28 Het principe van Heisenberg (Le Principe d'Heisenberg), scenario François Corteggiani, tekeningen Christophe Alvès, 2017
29 De chaostheorie (La Stratégie du Chaos), scenario Roger Seiter, tekeningen Régric, 2018
30 Rode maan (Lune Rouge) scenario François Corteggiani, tekeningen Christophe Alvès, 2019
31 Het losgeld (La Rançon), scenario Roger Seiter, tekeningen Régric, 2020
32 De rechtvaardige rechters (Les juges intègres) scenario François Corteggiani, tekeningen Christophe Alvès, 2021
33 Het Ares-schandaal (Le Scandale Arès), scenario Roger Seiter, tekeningen Régric, 2022
34 De weg naar Los Angeles (La Route de Los Angeles) scenario François Corteggiani, tekeningen Christophe Alvès, 2023
35 H-bommen op Almería (Bombes H sur Almería), scenario Roger Seiter, tekeningen Régric, 2024
36 De regatta (La régate), scenario Roger Seiter, tekeningen Régric, 2025
