Johan Huizinga was een Nederlands historicus, cultuurfilosoof en antropoloog. Hij geldt als de grondlegger van de Nederlandstalige cultuurgeschiedenis en mentaliteitsgeschiedenis. Zijn belangrijkste werken zijn "Herfsttij der Middeleeuwen" (1919), "Erasmus" (1924), "In de schaduwen van morgen" (1935) en "Homo ludens" (1938). In zijn oeuvre weerspiegelt zich zijn voorliefde voor sprookjes en zijn bewondering voor de middeleeuwse ridderlijke ethiek.




























































