Robert Crumb heeft 2 broers en 2 zusters. Maart 1964 getrouwd met Dana Morgan, 1977 gescheiden. Ontmoet in 1973 Aline Kominsky met wie hij in 1978 in het huwelijk treed. In 1991 gaan zij wonen in Zuid Frankrijk, omgeving Sauve.
Vidourle Prix is het "atelier / galerie" van Aline in Sauve.
Crumb leverde in de jaren zestig een bijdrage aan veel van de baanbrekende werken van de UNDERGROUND stripbeweging, waaronder de oprichter van de eerste succesvolle underground strippublicatie, Zap Comix, waaraan hij meewerkte in alle zestien uitgaven. Daarnaast leverde hij bijdragen aan de East Village Other en vele andere publicaties. Geïnspireerd door psychedelica en tekenfilms uit de jaren twintig en dertig introduceerde hij in deze periode een breed scala aan personages die enorm populair werden, waaronder tegencultuur iconen Fritz the Cat en Mr. Natural, en de afbeeldingen uit zijn strip Keep On Truckin'. Seksuele thema's waren alomtegenwoordig in al deze projecten, die vaak overgingen in scatologische (poep en pies) en pornografische strips.
Na de neergang van de UNDERGROUND bewoog hij zich richting van biografische en autobiografische onderwerpen, terwijl hij zijn tekenstijl verfijnde, een zwaar gearceerde pen-en-inkt stijl geïnspireerd door cartoons uit de late 19e en vroege 20e eeuw. Veel van zijn werk verscheen in een tijdschrift dat hij oprichtte, Weirdo (1981-1993), dat een van de meest prominente publicaties was van het alternatieve striptijdperk. Naarmate zijn carrière vorderde, werd zijn stripwerk nog meer autobiografisch.
Zap Comix
In januari 1967 kwam Crumb twee vrienden tegen in een bar die op het punt stonden naar San Francisco te vertrekken; Crumb was geïnteresseerd in het werk van in San Francisco gevestigde psychedelische poster-kunstenaars en vroeg op een impuls of hij zich bij hen mocht aansluiten. Daar leverde hij opgewekte, door LSD geïnspireerde tegencultuur strips aan underground-bladen. Het werk was populair en Crumb werd overspoeld met verzoeken.
Onafhankelijke uitgever Don Donahue nodigde Crumb uit om een stripboek te maken; Crumb tekende twee uitgaven van Zap Comix en Donahue publiceerde de eerste in februari 1968 onder de uitgeversnaam Apex Novelties. Crumb had in het begin moeite om retailers te vinden die het wilden verkopen. Het verhaal gaat dat hij met zijn vrouw (Dana Morgan) de eerste oplage zelf probeerde te verkopen vanuit een kinderwagen, maar dit is waarschijnlijk een mythe.
Crumb ontmoette cartoonist S. Clay Wilson, een afgestudeerde van de kunstacademie die zichzelf zag als een rebel tegen de waarden van de Amerikaanse middenklasse en wiens strips gewelddadig en grotesk waren. Wilsons houding inspireerde Crumb om het idee van de cartoonist-als-entertainer op te geven en zich te richten op strips als open, ongecensureerde zelfexpressie; in het bijzonder werd zijn werk al snel seksueel expliciet, zoals in de pornografische Snatch die hij en Wilson eind 1968 produceerden.
Het tweede nummer van Zap verscheen in juni met bijdragen van Wilson en posterkunstenaars Victor Moscoso en Rick Griffin. Kunstenaar H.Fish leverde ook een bijdrage aan Zap. In december publiceerde Donahue het nog niet uitgebrachte nummer als #0 en een nieuw derde nummer met Gilbert Shelton die zich bij de lijst van vaste klanten voegde. Zap was financieel succesvol en ontwikkelde een markt voor undergroundstrips.
Crumb was een zeer productieve cartoonist in de late jaren zestig en vroege jaren zeventig; op zijn hoogtepunt produceerde hij 320 pagina's in twee jaar. Hij produceerde toen een groot deel van zijn bekendste werk, inclusief zijn strip Keep On Truckin' en strips met personages als de bohemien Fritz the Cat, spiritueel goeroe Mr. Natural en de oversekste Afro-Amerikaanse stereotype Angelfood McSpade. In deze periode lanceerde hij een reeks solotitels, waaronder Despair, Uneeda (uitgegeven door Print Mint in respectievelijk 1969 en 1970), Big Ass Comics, R. Crumb's Comics and Stories, Motor City Comics (allemaal uitgegeven door Rip Off Press in 1969), Home Grown Funnies (Kitchen Sink Press, 1971) en Hytone Comix (Apex Novelties, 1971). Daarnaast richtte hij de pornografische anthologieën Jiz en Snatch op (beide Apex Novelties, 1969).
Crumbs werk verscheen ook in Nasty Tales, een Britse undergroundstrip uit de jaren 70. De uitgevers werden vrijgesproken in een befaamd obsceniteitenproces in 1972 in de Old Bailey in Londen; de eerste zaak waarbij een striptekenaar betrokken was. Een van de verdachten, die tijdens de rechtszaak getuigde, zei over Crumb: "Hij is de meest opmerkelijke, en zeker de meest interessante, kunstenaar die uit de undergroundwereld is voortgekomen, en dit (Dirty Dog) is een Rabelaisiaanse satire van zeer hoog niveau. Hij gebruikt opzettelijk grofheid om een beeld van maatschappelijke hypocrisie te creëren."
UNDERGROUND COMIX, overwegend of geheel getekend door Robert Crumb:
Zap Comix 1 en 0 (1968) t/m 9 (1978) en nog enkele (Apex Novelties, Print Mint, Last Gasp, o.a.), meestal onder supervisie van Crumb, (1968–2016) – #0 en #1 zijn geheel getekend door Crumb, de rest heeft ook verhalen door anderen.
In de zomer van 1968 zorgde de baanbrekende Zap Comix #1 ervoor dat veel mensen in grote steden in Amerika versteld stonden van de inhoud. Ergens rond het einde van die zomer kwam het nog gewaagdere Zap #2 uit en velen raakten in shock. Zelfs sommige radicalen uit de tegencultuur die Zap #2 zagen, walgden van S. Clay Wilsons afbeelding van een man die de punt van de penis van een andere man afsneed en op at. Velen waren verontwaardigd over Robert Crumbs gebruik van racistische beelden van een seksueel onverzadigbare Afrikaanse junglevrouw Angelfood McSpade.
Snatch Comics 1–3 (Apex Novelties/Print Mint, 1968 – Aug. 1969) – #1 van Crumb en S. Clay Wilson, de rest heeft ook verhalen door anderen.
R. Crumb's Fritz the Cat (Ballantine Books, New York, 1969) – alles van Crumb; ongeveer de helft zijn herdrukken.
R. Crumb's Comics and Stories, April 1964 (Rip Off Press, 1969) - (met een 10 pagina verhaal waarin Fritz the Cat incest pleegt, 1964)
Despair (Print Mint, 1969)
Despair is Robert Crumbs eerste existentiële tirade over de gevaren en de ellende van het moderne leven in Amerika. De meeste verhalen zijn bedrieglijk slim en bevatten een aantal klassieke Crumb-verhalen, waaronder "It's The Ruff Tuff Creampuff" en "Fuzzy The Bunny in The Same Old Crap". Het hoofdverhaal, "It's Really Too Bad", laat de slimheid echter links liggen en zet Crumbs bittere perspectief op het Amerikaanse leven centraal.
Motor City Comics #1–2 (Rip Off Press, Apr. 1969 – Feb. 1970)
Big Ass Comics #1–2 (Rip Off Press, June 1969 – Aug. 1971)
Na de hyper-smerige inhoud van de Snatch en Jiz-comix zei Crumb dat hij hoopte dat de rauwe porno alle seksuele taboes had doorbroken en striptekenaars vervolgens de mogelijkheid zou bieden om iets anders te gaan doen. In het voorjaar van 1969 produceerde Crumb Motor City Comics #1, waarin hij een van zijn meest oprechte feministische personages introduceerde: Lenore Goldberg. Het Goldberg-personage bleef bepaalde aspecten van Crumbs seksisme in stand houden, maar zij was tot dan toe zijn sterkste vrouwelijke figuur.
Drie maanden later publiceerde Rip Off Press echter Big Ass Comics #1, waarin Crumb terugkeerde naar de pure objectivering van vrouwen en rauwe seksuele beelden gebruikte. Big Ass #1 veroorzaakte een stortvloed aan nieuwe kritiek op Crumbs seksisme en geweld tegen vrouwen.
Mr. Natural #1–3 (San Francisco Comic Book Company, Aug. 1970 – Kitchen Sink Enterprises, 1977)
Robert Crumbs Mr. Natural is een van de populairste en meest blijvende personages uit de underground periode, alleen overtroffen door Gilbert Shelton’s Fabulous Furry Freak Brothers. Mr. Natural verscheen in de jaren 60 in allerlei publicaties voordat hij de hoofdrol speelde in zijn eigen comicbook, en hoewel zijn populariteit vandaag de dag nog maar een fractie is van die van 40 jaar geleden, is zijn beeltenis nog steeds te vinden op t-shirts, posters en diverse verzamelobjecten.
Uneeda Comix, "the Artistic Comic!" (Print Mint, Aug. 1970) – enkele korte strips van Crumb.
Home Grown Funnies (Kitchen Sink Enterprises, Jan. 1971)
(16 drukken en 160.000 verkochte exemplaren in meer dan 30 jaar) getuigt van de aantrekkingskracht van Robert Crumbs 22 pagina's tellende epische liefdesverhaal "Whiteman Meets Bigfoot". In deze klassieke, maar voor Crumb ongebruikelijk uitgewerkte tragikomedie wordt een middenklassegezinsman verliefd op een vrouwelijke Bigfoot in een afgelegen berggebied en laat alles achter om zijn lot met haar te vervullen.
Your Hytone Comix (Apex Novelties, 1971)
XYZ Comics (Kitchen Sink Press, June 1972)
The People's Comics (Golden Gate Publishing Company, Sept. 1972)
Dit boek, volledig van Robert Crumb, is beroemd onder fans van undergroundstrips vanwege het verhaal over Fritz the Cat die vermoord wordt met een ijspriem. Crumb had Fritz als jonge jongen bedacht en het personage werd razend populair nadat het in 1968 werd gepubliceerd. Hij was echter diep teleurgesteld door Ralph Bakshi's X-rated film Fritz the Cat uit 1972 en vermoordde zijn personage snel om verdere films te voorkomen (het werkte niet).
Artistic Comics (Golden Gate Publishing Company, Mar. 1973) – van Crumb, met illustraties van o.a. Aline Kominsky
Black and White Comics (Apex Novelties, June 1973)
Een klassieker met verhalen als; "Namby Pamby and Her Friends", "Big Fine Legs (met Mr. Snoid)" en de crème de la Crumb: "R. Crumb versus The Sisterhood."
Dirty Laundry Comics #1–2 (Cartoonists Co-Op Press/Last Gasp, July 1974 – Dec. 1977) – R. Crumb and Aline Kominsky
Aline Kominsky was 22 jaar oud toen ze de 28-jarige Robert Crumb in 1971 ontmoette tijdens een feestje in San Francisco. Crumb was nog getrouwd met zijn eerste vrouw, Dana. Maar het weerhield Robert er niet van om met Aline te flirten. "Je hebt echt mooie knieën," was zijn openingszin tegen Aline, en later die avond zoenden ze in een slaapkamer boven. Hun relatie kon pas serieus worden toen Robert de puinhoop in zijn privéleven op orde bracht, maar uiteindelijk deed hij dat wel (of begon het in ieder geval te proberen) en gingen Robert en Aline een langdurige relatie aan.
Best Buy Comics (Apex Novelties, 1979) – R. Crumb en Aline Kominsky
Snoid Comics (Kitchen Sink Enterprises, 1980)
Het personage Snoid kwam bij Robert Crumb op in de winter van 1965-66, toen hij in een permanente dip zat na het gebruik van wat "fuzzy acid" (LSD voor de niet-ingewijden). Maandenlang deed Crumb niets dan onophoudelijk tekenen in zijn schetsboek, waarin hij de meeste personages creëerde die hij decennialang in zijn strips zou gebruiken: Mr. Natural, Flakey Floont, de Vulture Demoness, Eggs Ackley en Mr. Snoid.
Snoid maakte zijn professionele debuut in de eerste volledige undergroundstrip die Crumb ooit tekende, Zap Comix #0, en verscheen vervolgens in vroege uitgaven zoals Black and White Comics en Home Grown Funnies. Maar hij had nooit een eigen boek tot dit boek eind 1979 uitkwam. Mr. Snoid neemt meteen de leiding op de binnenkant van de omslag, duwt Crumb’s personage opzij en verklaart dat het boek "alle verhalen zal bevatten waarin ik doe wat ik wil!" Asshole!
Hup #1–4 (Last Gasp, 1987–1992)
Id #1–3 (Fantagraphics, 1990–1991)
Self-Loathing Comics (Fantagraphics, Feb. 1995 – May 1997) – R. Crumb en Aline Kominsky-Crumb
Mystic Funnies #1–3 (Alex Wood, Last Gasp, Fantagraphics, 1997–2002)
Mineshaft #5–present (Dec. 2000 –)
