Lodewijk Paul Aalbrecht (Louis Paul) Boon werd geboren in Aalst op 15 maart 1912 en overleed in Erembodegem op 10 mei 1979. Hij was een veelzijdig Belgisch schrijver én kunstschilder.
Boon schreef poëzie, romans, novellen, pornografie, cursiefjes (zijn bekende “Boontjes”) en kunst- en literatuurkritieken. Hij had een uitgesproken eigen stem: maatschappelijk betrokken, vaak ironisch, soms rauw, maar altijd scherp observerend. Zijn werk geeft een stem aan gewone mensen en legt sociale ongelijkheid en hypocrisie bloot.
Belangrijkste werken: De Kapellekensbaan (1953), Zomer te Ter-Muren (1956)
[Deze twee romans vormen samen een romandiptiek. Ze gelden als zijn meesterwerk en behoren tot de belangrijkste werken uit de Nederlandstalige literatuur van de 20e eeuw. Boon doorbreekt hierin traditionele vertelvormen en mengt verschillende stemmen en tijden.]
Menuet (1955): Een korte roman waarin drie personages afwisselend hun kijk op dezelfde gebeurtenissen geven. Het boek is compact, psychologisch scherp en stilistisch vernieuwend.
Boon experimenteerde met vorm en perspectief. Hij combineerde realisme met satire en verwerkte actualiteit in zijn werk. Zijn taal is direct en soms volks, maar tegelijk literair doordacht.
Hij wordt vaak genoemd als een van de grootste Belgische auteurs van de twintigste eeuw. Zijn werk beïnvloedde latere generaties schrijvers en blijft actueel door de sociale thema’s die hij aansneed.
