Isfahan is een grote stad in centraal Iran en vormt het bestuurlijke hart van zowel de provincie als het district met dezelfde naam. De stad ligt ongeveer 440 kilometer ten zuiden van Teheran en telt zo’n 2,2 miljoen inwoners. Daarmee is het de derde grootste stad van het land, na Teheran en Mashhad en heeft het een van de grootste stedelijke gebieden van Iran.
Isfahan ligt op een strategisch kruispunt van belangrijke handelsroutes die Iran van noord naar zuid en van oost naar west doorkruisen. Vooral tussen de 9e en 18e eeuw kende de stad een periode van grote bloei. Tijdens het Safavid-rijk werd Isfahan opnieuw de hoofdstad van het land, onder leiding van Abbas de Grote.
De stad staat bekend om haar indrukwekkende Perzisch-islamitische architectuur, met brede lanen, overdekte bruggen, paleizen en rijk gedecoreerde moskeeën met kleurrijke tegels en slanke minaretten. Isfahan herbergt daarnaast een groot aantal historische gebouwen, kunstwerken en culturele schatten.
De schoonheid en rijkdom van de stad hebben geleid tot het bekende Perzische gezegde: “Esfahān nesf-e-jahān ast” — of: “Isfahan is de halve wereld”.
Een van de bekendste plekken is het Naqsh-e Jahan-plein, een van de grootste stadspleinen ter wereld. Dit plein staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en vormt het historische en culturele centrum van de stad.