Cranbrook is een plaats binnen de burgerlijke parochie "Cranbrook and Sissinghurst", gelegen in de Weald van Kent in Zuidoost-Engeland. Het ligt ongeveer halverwege tussen Maidstone en Hastings, op zo’n 61 kilometer ten zuidoosten van het centrum van Londen.
Tot de parochie behoren ook kleinere nederzettingen zoals Sissinghurst, Swattenden, Colliers Green en Hartley. De parochie telt ongeveer 6.700 inwoners.
De naam Cranbrook komt van het Oudengelse cran bric, wat “kraanvogelmoeras” betekent. Dit verwijst naar een moerassig gebied waar waarschijnlijk reigers of kraanvogels voorkwamen. Door de eeuwen heen veranderde de spelling van de naam: rond 1100 werd deze geschreven als Cranebroca, in 1226 als Cranebroc en later als Cranebrok. Tegen 1610 was de vorm Cranbrooke in gebruik, die uiteindelijk evolueerde tot de huidige naam.
Er zijn aanwijzingen voor activiteit in de Romeinse tijd, onder meer op de voormalige Little Farningham Farm. In de jaren 1950 werd daar een uitgebreide ijzerverwerkingsplaats onderzocht. Later, rond 2000, voerde de Kent Archaeological Society aanvullend veldonderzoek uit om de omvang van de site en het tracé van een Romeinse weg tussen Rochester en Bodiam vast te stellen. Op de locatie zijn ook kleitegels gevonden met het merkteken van de Romeinse vloot, de Classis Britannica, die mogelijk toezicht hield op de productie.
In de middeleeuwen groeide Cranbrook uit tot een belangrijk centrum voor de textielindustrie. Koning Edward III haalde Vlaamse wevers naar de regio om de wolindustrie te ontwikkelen, met wol uit Romney Marsh. Cranbrook was hiervoor geschikt dankzij de aanwezigheid van vollersaarde en beken die konden worden afgedamd voor het aandrijven van volmolens. In de omgeving, zoals in Bedgebury aan de rivier de Teise, werd ook ijzer geproduceerd, een industrie met wortels in de Romeinse tijd. De zijrivieren van de rivier de Beult dreven ooit maar liefst zeventien watermolens aan.
In 1290 kreeg de stad van aartsbisschop John Peckham een charter, waarmee een markt op de High Street mocht worden gehouden.
Baker’s Cross, aan de oostelijke rand van de stad, is verbonden met John Baker, een katholieke minister onder koningin Mary I of England. Volgens de legende was hij onderweg om twee protestanten te laten executeren, maar keerde hij om toen hij hoorde dat de koningin was overleden. Verhalen verschillen over hoe hij dit nieuws ontving: volgens sommigen hoorde hij de kerkklokken, volgens anderen werd hij door een boodschapper tegengehouden. De plek waar dit zou zijn gebeurd ligt op een kruispunt dat nog altijd bekendstaat als Baker’s Cross. Een andere legende beweert dat Baker daar werd gedood, al stierf hij in werkelijkheid in zijn huis in Londen.
De stad ontwikkelde zich tot aan de Tweede Wereldoorlog langs de “King’s High Road” (de huidige High Street, Stone Street en Waterloo Road). Na de oorlog breidde Cranbrook zich uit met nieuwe woonwijken, zoals de Wheatfield Estate in het noorden en de Frythe Estate in het zuiden. In de jaren 70 werd het stadscentrum aangewezen als beschermd gebied. Veel gebouwen aan de High Street, Stone Street en The Hill zijn tegenwoordig monumentaal beschermd.
