Milan Kundera (Brno, 1er avril 1929) est un écrivain tchèque. Il vit en France depuis 1975. Il a également été maître de conférences en littérature comparée à l'Université de Rennes.
Dans son travail, il est humoristique, cynique et il semble y avoir une nuance quelque peu mélancolique. Il écrit beaucoup sur la situation dans son pays natal depuis le communisme. Il relie ainsi des histoires personnelles à des thèmes philosophiques, sans devenir pédant. Bien qu'il exprime une tradition tchèque d'approfondissement émotionnel, il écrit en français depuis 1989. Son premier roman «De Grap» est caractéristique de son humour cynique. Le roman «Immortalité» est celui dans lequel la composition et le contenu sont révélateurs de tout le travail de Kundera. La composition est souvent l'un des points de vue différents de différents individus, forçant le lecteur à se plonger dans la psyché de ces individus, mais permettant au lecteur de maintenir une distance contemplative. Cette réflexion est ensuite alimentée entre les lignes par les réflexions de Kundera. Vous pourriez l'appeler un existentialiste dont l'espoir est parti; certains l'appellent aussi un postmoderne.
L'une des œuvres les plus célèbres de Kundera est L'insoutenable légèreté de l'être; un roman philosophique dans lequel l'auteur emmène le lecteur dans l'esprit de quatre protagonistes, aux origines et aux idées différentes, qui tentent tous d'organiser leur vie à leur manière. De différents points de vue, des sujets tels que la coïncidence et la prédestination, la politique, l'art, l'amour, le sexe, le kitsch et bien sûr la légèreté de l'être.
Affaire Dvorácek:
En Octobre 2008, l' historien Adam Hradilek de l'Institut pour l'étude des régimes totalitaires à Prague a attiré l' attention sur un article paru dans le célèbre hebdomadaire tchèque Respekt à un document dans les archives de la police secrète, qui semble montrer que l'époque de 20 ans L'ancien Kundera, en 1950, a dénoncé à la police un militant anticommuniste de 22 ans, Miroslav Dvorácek. Dvorácek a été condamné à 22 ans de prison, dont 14 qu'il a effectivement purgés, en partie dans des mines d'uranium qui étaient très dommageables pour la santé des travailleurs forcés.
Kundera lui-même nie être coupable des accusations de Dvorácek, mais les historiens considèrent qu'il est peu probable que le rapport de police soit un faux. Certains commentateurs pensent que l'accusation est correcte et estiment que cet incident jette un éclairage nouveau sur «l'obsession» de Kundera pour les côtés les plus sombres du passé communiste.
Selon d'autres informations, le rapport aurait été rédigé par un collègue de Milan Kundera et, pour une raison obscure, le nom de Kundera aurait été mentionné dans le rapport de police.
Bibliographie:
The Joke (roman, 1967)
Amours rieurs (histoires, 1959-1968)
La vie est ailleurs (roman, 1969)
Farewell Waltz (roman, 1970)
Jacques et son maître (théâtre, 1971)
Le livre du rire et de l'oubli (roman, 1978)
L'insoutenable légèreté de l'être (roman, 1984)
L'art du roman (essai, 1986)
Immortalité (roman, 1988)
Betrayed Wills (essai, 1993)
La lenteur (roman, 1995)
Identité (roman, 1997)
Ignorance (roman, 2002)
The Canvas (essai, 2005)
Ce texte a été automatiquement traduit du Néerlandais
Cliquez ici pour le texte original
Milan Kundera (Brno, 1 april 1929) is een Tsjechisch schrijver. Hij woont sinds 1975 in Frankrijk. Hij was daar tevens docent vergelijkende literatuurwetenschap aan de Universiteit van Rennes.
In zijn werk is hij humoristisch, cynisch en lijkt er een wat melancholische ondertoon te zijn. Hij schrijft veel over de situatie in zijn geboorteland sinds het communisme. Hij verbindt daarbij de persoonlijke geschiedenissen met filosofische thema's, zonder belerend te worden. Hoewel hij uitdrukking geeft aan een Tsjechische traditie van emotionele verdieping is hij sinds 1989 in het Frans gaan schrijven. Zijn eerste roman 'De Grap' is tekenend voor zijn cynische humor. De roman 'Onsterfelijkheid' is er een waarbij zowel de compositie als de inhoud tekenend is voor al het werk van Kundera. De compositie is er vaak een van wisselende gezichtspunten vanuit verschillende individuen, waarbij de lezer gedwongen wordt zich in de psyche van deze individuen te verdiepen, maar in staat gesteld wordt om een beschouwende afstand te bewaren. Deze beschouwing wordt dan tussen de regels gevoed door Kundera's bespiegelingen. Je zou hem een existentialist kunnen noemen bij wie de hoop vervlogen is; sommigen noemen hem eveneens een postmodernist.
Een van Kundera's bekendste werken is De ondraaglijke lichtheid van het bestaan; een filosofische roman waarin de auteur de lezer meeneemt in de hoofden van vier hoofdrolspelers, met verschillende achtergronden en denkbeelden, die allemaal hun bestaan op een eigen manier proberen in te richten. Vanuit verschillende perspectieven worden zaken als toeval en voorbestemming, politiek, kunst, liefde, seks, kitsch en natuurlijk de lichtheid van het bestaan behandeld.
Affaire Dvorácek:
In oktober 2008 heeft de historicus Adam Hradilek van het Instituut voor de bestudering van totalitaire regimes in Praag in een artikel in het gerenommeerde Tsjechische weekblad Respekt de aandacht gevestigd op een document in de archieven van de geheime politie, dat lijkt aan te tonen dat de destijds 20-jarige Kundera in 1950 een 22-jarige anticommunistische activist, Miroslav Dvorácek, bij de politie heeft aangegeven. Dvorácek werd veroordeeld tot 22 jaar gevangenisstraf, waarvan hij er 14 daadwerkelijk heeft uitgezeten, voor een deel in de voor de gezondheid van de dwangarbeiders zeer schadelijke uraniummijnen.
Kundera zelf ontkent schuldig te zijn aan de aangifte van Dvorácek, maar historici achten het onwaarschijnlijk dat het politierapport een vervalsing zou zijn. Sommige commentatoren gaan uit van de juistheid van de beschuldiging en zijn van mening dat dit voorval Kundera's "obsessie" met de duistere kanten van het communistisch verleden in een nieuw licht plaatst.
Volgens andere berichten zou de aangifte gedaan zijn door een collega van Milan Kundera en zou om een of andere duistere reden de naam van Kundera in het politierapport zijn vermeld.
Bibliografie:
De grap (roman, 1967)
Lachwekkende liefdes (verhalen, 1959-1968)
Het leven is elders (roman, 1969)
Afscheidswals (roman, 1970)
Jacques en zijn meester (theater, 1971)
Het boek van de lach en de vergetelheid (roman, 1978)
De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (roman, 1984)
De kunst van de roman (essay, 1986)
Onsterfelijkheid (roman, 1988)
Verraden testamenten (essay, 1993)
De traagheid (roman, 1995)
Identiteit (roman, 1997)
Onwetendheid (roman, 2002)
Het doek (essay, 2005)
